DYPLOMACJA I MOGIŁY. POLSKA DYPLOMACJA WOBEC PROBLEMU MIEJSC PAMI ĘСІ NARODOWEJ WE WSPÓŁCZESNYCH RELAGJACH Z UKRAINĄ

Анотація

W artykule emerytowanego dyplomaty, związanego z MSZ RP w ciągu ostatnich trzech dekad, przeprowadzono ocenę wydarzeń na Wołyniu w 1943 roku jako jednego z najtrudniejszych współczesnych zagadnień w polskiej polityce wschodniej i relacjach z Ukrainą. Autor jest absolwentem magisterskich studiów filozoficznych na Uniwersytecie Warszawskim (1981). Karierę dyplomatyczną rozpoczął w 1991 roku w Białorusi. W MSZ RP w latach 1997–2001 r. zajmował się problematyką państw Europy Wschodniej, jako dyrektor Departamentu Europy Wschodniej. W maju 2001 roku został mianowany ambasadorem RP w Kijowie, gdzie pełnił misję do 2005 roku. Po powrocie do centrali MSZ rozszerza swoje kompetencje w zakresie dyplomacji wielostronnej, w latach 2006–2008 jako zastępca dyrektora Departamentu Polityki Bezpieczeństwa, oraz jako dyrektor Departamentu Współpracy Rozwojowej w latach 2008–2010. Ambasador RP w Kenii (2012–2015) i w NATO (2017–2019). Podsekretarz stanu w MSZ ds. bezpieczeństwa oraz polityki wschodniej i europejskiej (2016–2017). Autor publikacji na temat Białorusinów i Ukraińców w Polsce oraz polityki zagranicznej RP. W 2008 roku opublikował książkę «Projekt Ukraina». W artykule zaprezentowano analizę starania dyplomacji w dziedzinie polskiej pamięci historycznej na przykładzie jednego z najtrudniejszych jej zagadnień w naszej polityce wschodniej i relacjach z Ukrainą – rzezi wołyńskiej. To zagadnienie jest przedmiotem zainteresowania nie tylko dla historyków, lecz także dla dyplomacji. Metoda dyplomacji zawiera sposoby radzenia sobie narodów z historią w ich zewnętrznych relacjach, szczególnie takich, gdy narodowe pojednanie uważa się za strategiczny cel dwustronnych relacji. Polska i ukraińska dyplomacje mają, po 20 latach impasu, szansę zakończenia konfliktu wokół nieupamiętnienia ofiar rzezi wołyńskiej sprzed 80 lat.